Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΪΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ

0 σχόλια

Είναι μια από εκείνες τις συμπεριφορές που μοιράζεσαι με πολλά είδη του ζωικού βασιλείου. Κατσίκια, πρόβατα, καμήλες, δελφίνια, λιοντάρια, ταύροι, ελέφαντες, πτηνά, πιθηκοειδή και αμέτρητα ακόμα πλάσματα καταφεύγουν στην εύκολη λύση της αυτοϊκανοποίησης εδώ και εκατομμύρια χρόνια, όταν το ερωτικό τους ταίρι δεν βρίσκεται κάπου κοντά. Είναι ίσως η πιο αμφιλεγόμενη γενετήσια σεξουαλική ανάγκη, για την οποία έχουν ακουστεί τεράστιες μπαρούφες.

Γιατί αυνανισμός;

Όλα ξεκίνησαν από τη Βίβλο και τον Αυνάν, έναν απόγονο του Ιακώβ (αν σου λέει κάτι αυτό), ο οποίος, όταν πέθανε ο μεγάλος του αδερφός, εκείνος παντρεύτηκε τη χήρα, όπως πρόσταζε ο εβραϊκός νόμος της εποχής. Ο φίλος μας, λοιπόν, που δεν ήθελε να αφήσει έγκυο την Ηρ γιατί σύμφωνα πάντα με τον ίδιο νόμο, το παιδί που θα γεννιόταν θα θεωρούνταν τυπικά παιδί του αδελφού του (άκου κάτι πράματα) κι επειδή είχε βάλει στο μάτι και κάτι κληρονομικά, κάθε φορά που ερχόταν σε επαφή μαζί της «εξέχειν επί την γην, του μη δούναι σπέρμα τω αδελφώ αυτού», κοινώς τραβιόταν και το τερμάτιζε μόνος του. Κάτι για το οποίο τιμωρήθηκε από τον Ιεχωβά με θάνατο, καθότι το να σπαταλάς τότε το σπέρμα σου για απόλαυση και όχι για αναπαραγωγή ήταν μεγάλη μ@@@@@@- συγγνώμη, αμαρτία. Άρα ως αυνανισμός θα έπρεπε να ορίζεται η διακεκομμένη συνουσία και όχι αυτό που λέμε σήμερα, αλλά κομμάτια να γίνει.
Αυτά στην Ιουδαία, γιατί στην Αίγυπτο π.χ ο ανδρικός αυνανισμός ήταν μαγκιά. Όταν μάλιστα γινόταν από κάποιο θεό θεωρούνταν δημιουργική ή μαγική θεϊκή πράξη. Λένε ότι ο Θεός Ατούν δημιούργησε το σύμπαν αυνανιζόμενος μέχρι την εκσπερμάτωση. Οι κουλ Αρχαίοι Έλληνες πάλι το θεωρούσαν πολύ φυσιολογικό. End of (hi)story.

Κάνει κακό;

Στο παρελθόν η αυτοϊκανοποίηση ήταν κάτι σαν τα ναρκωτικά. Έκανε κακό, αποβλάκωνε, έθιζε, σκέτη αρρώστια. Την έχουν κατηγορήσει ως πηγή καρκίνου, τύφλωσης, ψυχολογικών προβλημάτων, εκφυλισμού και λοιπών δυστυχιών, μέχρι ποδάγρας. «Αυτή η ντροπιαστική και εγκληματική πράξη είναι η πιο συχνή και ταυτόχρονα πιο θανατηφόρα απ' όλες τις φαυλότητες» έγραφε το 1904 ο καθηγητής William Walling για τον αυνανισμό την ώρα που παπάδες, ραβίνοι και ιμάμηδες έβρισκαν ένα σημείο ταύτισης.
Έναν αιώνα πριν, ο Αιδεσιμότατος Sylvester Graham παραμύθιαζε τον κόσμο δήθεν ότι ζύμωνε κάτι μπισκότα που θεράπευαν από την ασθένεια και μερικά χρόνια μετά ο Dr. John Harvey Kellogg, ο άνθρωπος στον οποίο οφείλουμε τα κορν φλέικς συνταγογραφούσε στους «ασθενείς» του μια ειδική διατροφή που έκοβε την όρεξη για μοναχικά παιχνίδια. Ήταν ο ίδιος που προέτρεπε τους άνδρες να φοράνε ειδικά κλουβιά στα γεννητικά τους όργανα ώστε να περιορίζουν τη στύση και την εκτόνωση. Σήμερα η δαιμονοποίηση του αυνανισμού έχει μαντρωθεί σε κάτι ορεινά βουνά ανά τον κόσμο, μακριά από τον πολιτισμό.

Κάνει καλό;

Ο αυνανισμός βέβαια εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού παρόλο που τελευταίες επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν πως προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη και τις γυναίκες από την υστερία. Οι αναφορές της στην κυρίαρχη κουλτούρα βοήθησαν στο να απενοχοποιηθεί αρκετά, παρόλο που σε πολλά σπίτια ακόμα το θέμα δεν ανοίγει με τίποτα, τι κι αν είναι αυτό από το οποίο πρέπει να ξεκινάει η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.
Η ιατρική κοινότητα το θεωρεί μια αναμενόμενη, φυσιολογική και αρκετά ευεργετική συμπεριφορά. Κλασικό παράδειγμα η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, σύμφωνα με την οποία «ο αυνανισμός αποτελεί τυπικό στάδιο στην ανάπτυξη παιδιών και εφήβων. Κακό μπορεί να κάνει μόνο αν υποκαθιστά το σεξ ενώ αυτό μπορεί να γίνει». Όταν δηλαδή καταφεύγεις σε αυτό ως εύκολη λύση και (νομίζεις ότι) το απολαμβάνεις περισσότερο από τη συνουσία.

πηγή: askmen

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχολιάστε χωρίς φόβο και πάθος!