Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ...

0 σχόλια

Και μετα πες μου για την αλλη προσβαση στα χειλη του φεγγαριου
 εκει οπου τα ονειρα σκαρφαλωνουν
 στην ανατριχιλα της δικης σου ανασας.
Θα αναμενω στις οχθες της δικης σου επελασης
μια συναντηση με τις ορδες της αρνησης,
 οπως τοτε που εκλιπαρουσα
 τις μελανορροες στη φοδρα 
του παλτου του ερωτα σου./
Στα αρματα της δικης σου αρνησης
μεταφερονται αλυσοδεμενα τα δυο σου ματια,
οπως ακριβως τα γνωρισα κεινη τη βραδια 
 που τα πουλια αποτολμησαν, 
μια ακομη επιδρομη στις κλειστες καμαρες 
των στειρων υποσχεσεων σου. 
Τωρα τα περιστερια 
περιφερονται χωρις το μηνυμα το τελευταιο. 
Μια νοτα φωτιας 
πυρπολει την αξεστη συνομοταξια του κιτρινου,
οπως ακριβως και τα λογια σου, 
κεινο το δειλινο 
που γαντζωμενη στα βλεφαρα σου,
 ακολουθουσα το φορτηγο των ορκων σου! 
 Ματαια! Τωρα ακολουθω 
τις πατημασιες σου στην αμμο της μοναξιας! 
Ελπιζω στο δωρο του φλοισβου! 
Στον ηχο του συναντω εσενα! 
Σβηνω στη φωτια της μορφης σου, 
διχως τους καταιονιστηρες της μνημης και φευγω!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχολιάστε χωρίς φόβο και πάθος!